Unwritten Thoughts

Destiny comes in different flavor, it may be business, career, family, religious, etc related but I do believe that destiny will not wait for you to come, especially if it’s heart related.

In short, ginamit ko ang natitirang tapang ko at nilapitan ko ang dalawang lalake at dalawang babae sa Tokyo-Tokyo. Hindi upang makipagkilala kung hindi para ibigay ang dalawang orange na bigay ng ate ko at para matapos na ang “hanging” status ng kaibigan ko.

Aaminin ko, maganda yung dalawang babaeng iyon at cool naman yung dalawang lalake na kasama nila. Tinanong nga ako ng mga kasamahan ko kung crush ko yung isang girl dun. Well, siguro nga pero I have no intention of adding another mess in her life. Besides, I’m occupied with many things right now.

Gusto ko sanang i-reclaim ang sarili ko dahil pakiramdam ko hindi naging maganda ang approach ko. Though sa tingin ko naman naging magalang ako sa kanila but may mga bagay akong gustong sabihin sa kanila na sana, sinabi ko in a more concise and efficient way.

Ayoko ng ganitong pakiramdam dahil na gu-guilty na naman ako. Ayan tuloy, naaalala ko ang best friend ko… But it’s another and different story. He’s dead so…

Eherm.

Ang hiling ko lang, kung sino man sa apat sa inyo ang makakabasa nito, gusto kong makipag set ng casual meeting ulit sa inyo. Barkada ko, barkada mo. All I need is to say what I need to say. Ayoko kasing makakita ng isang taong nahihirapan dahil sa sobrang pag-ibig. It’s not healthy for him.

Magulo diba?

For now, ang susi lang sa lahat ng ito ay ang mga keywords na makikita ninyo sa ibaba. Bahala na kung ano ang mangyayari pero at least, I’m doing my part. (Tamaan ka sana friend, ahehe. ^_^)

• Quezon City
• Libis
• Eastwood City
• Dell
• Trend Micro
• Tokyo-Tokyo
• Two (2) pieces of Orange
• Kathleen Immetsberger

Para sa kasama ni Kath,

Aaminin ko maganda ka. Gusto ko ang ugali mo at ang iyong mga ngiti. Wala akong pakialam kung totoo yung mga ngiti mo or not but the thing is, you’re unique and interesting.

Nung lumapit ako sa inyo, I… ahm… I was so darn nervous. My only goal is to give that two damn orange for my friend. But when I saw you with your colleague, medyo nawala ng konti ang kaba ko nung nakita kong ngumingiti ka. At least bumaba ng isang level ang kaba status ko.

But hey, I have no other intention other than giving that oranges. Kung tutuusin nga, plano ko munang kainin yung oranges na ibinigay ko sa inyo bago ako mag tanghalian but I think it’s worth it. Bigay kasi ng ate ko yun kaya siguro you know how I also feel.

Besides, dinala naman ni Kath yung orange papalabas ng Tokyo-Tokyo kaya it’s a successful mission na rin. I don’t care kung ano ang ginawa nyo sa orange na yan or not but at least, you guys showed how to appreciate things given by a stranger like me. After all, I have nothing to boast about.

So yun lang, I will not ask for your name or anything else. Just do what you think that you have to do. Free will is one of the best treasures in a person’s life and I ain’t taking that away from you.

I have so many things to say pero I guess that’s that.

Thank you.